Aangezien ik al de zekerheid had dat ik in de finale zit, was mijn doel om gewoon zo ontspannen mogelijk te klimmen.
De eerste kwalificate (6a) was een eitje; meer 5c. Iedereen (op drie na) topte die route dan ook.
De tweede route (6c) zag er moeilijker uit. Geen overhang, maar een technische route met allemaal kleine greepjes. Aardig wat mensen vielen eruit, en degenen die hem topten, hadden er veel moeite mee. Nog redelijk ontspannen klom ik de route (die mij geloof ik lag :)) zonder verzuring uit. Op naar de finale!
In de iso was ik ook nog redelijk rustig; we tekenden met magnesium op de mat een maf poppetje ;-), en boulderden wat warm. De route (7a) zag er niet zo moeilijk uit; technisch begin met kleine randjes en daarna overhang met grotere grepen.
Ik was als een na laatste aan de beurt, wat inhield dat ik een hele tijd moest wachten :(.
Toen ik eenmaal de route instapte, bleek het dat ik de route helemaal verkeerd had ingelezen: geen randjes, maar bolle grepen. Al bij het derde setje donderde ik eruit omdat ik niet hard genoeg afzette voor een dynamische stap. Balen; de rest van de route was leuker.
Nu maar hard gaan trainen voor de echte finale (nieuw trainingsschema!), en dan ervoor zorgen dat ik die niet verpest :p!
