Nederlands Ruigste

Nederlands Ruigste (Dutch toughest) is a television programme in which they look for the strongest Dutch man and woman. In the quest to find this, two events are being organised: one trial event and one final event. The trial event took place last weekend in Flevonice. All participants from 10 categories had to run through an obstacle parcour of 7km. The best five men and women of each category made it to the final event, which will take place April the 16th in the Olympic Stadium (Amsterdam).

(Rock) Climbers was one of the categories and I signed up for participating for this event. After all: it was a cheap opportunity for doing an obstacle run and I was curious about the programme. Unfortunately not many other climbers showed up, so we were at the start with only 6 woman and about 12 men. I had no clue about my condition, my physical abilities, the parcour, nothing. I decided to just enjoy and see what will happen.

The race started with 2.5 km running while carrying a sandbag. The first two km where easy, I had a nice cadense and was in a good running flow. The weather was just perfect: cloudy, not too warm, not too cold, no rain and no strong wind. The last half a kilometer the sandbag was annoying me and I was happy when I got rid of it. Then the obstacle parcour started: running/walking/swimming (a combination of this) through ditches, Climbing and jumping over walls, traversing monkey bars, crawling through mud. It was diverse and continuing the flow I came in during running I didn't found much trouble overcoming the obstacles. Then you had to swim in the water. The water in the lake was 6 degrees and several people already had to stop the race due to undercooling. Feeling still quite fresh I thought it wouldn't be that bad. I dived into to water and indeed, the water was not that cold. Probably the others were just pussy's. I swam and swam and slowed down more and more. Damn, this water is cold! Damn, the shore opposite doesn't seems to get closer... Damn, I am not a wimp, am I? I continued swimming and after for what felt like ages I reached the shore opposite. Yeah! The running continued, first with stiff legs, later easier again. Some more obstacles and the finish was almost there. Then: there was a halfpipe. Already muddy and slippery from the categories before us. You had to run, grap the edge and pull yourself on it. Nooo! Being small, tired and having slippery mud everywhere I already doomed this last obstacle when seeing it. I tried and failed, didn't even come close. Tried again and failed again, not getting closer. Tried another time, almost reached it now! This gave hope and the forth time I managed! Yes! Continued to the finish and made it to the finals!

The finals are Saturday the 16th of April in the Olympic Stadium in Amsterdam. I have 4 tickets to give away so if you want to be there and support me, please let me know!

Dutch Championships Iceclimbing

Yes, you read it correctly: Dutch Championships Iceclimbing!
Without mountains, waterfalls or ice but with a nice drytooling wall at the Uithof in Utrecht the first Dutch Championships iceclimbing were hold. Differently then with the Drytool event, Dennis and Marianne (the Dutch iceclimbing team) competed at this championship. Good concurrention!

After being in Nepal for about 7 weeks (another blogpost about this period is coming) I lost quite some strength and didn't had a good chance to train for this championship. I was curious on how the drytooling would feel like. Together with Noel I went to the Uithof, arriving there we immediately had to go into the isolation. After waiting for some time we were allowed to watch the route for 4 minutes. The routes didn't looked too hard, starting with a big piece of wood and then continuing on small crimpy holds, before reaching another woorden block. From there a few moves until an undercling from where you had to go into the roof. The roof existed of 2 big wooden icicles and 1 big horizontal "surfboard". It looked like a cool route and I really hoped to be able to reach the roof and show some figure of 4's / figure of 9's.

Finished looking at the route, we had to wait for a long time. Fortunately there was a small heater in the isolation, as the outside temperature was around 0 degrees. After some time we did some warming up and then it finally was my turn to climb. The first wooden block was harder and more difficult than I expected. Trying not to spend too much time on it I didn't hit my iceaxe into it deep enough which caused a fall. Fortunately you had a restart when falling before the first quickdraw so I jumped into the routes again, made sure, double checked and made sure again that my iceaxes were deep enough in the wood and then continued climbing fast on the crimpy holds. The second wooden block was softer and therefore easier. Rushing through the route and trying to climb and clip the quickdraws as soon as possible I made another mistake costing me costly time: a Z-clip. I repared it and rushed further, reaching the roof with not much more time left on the clock. Made a figure of four, figure of nine, worked myself up on te big wooden icicle and then run out of time. Not really pumped yet but certainly satisfied with my attempt.

Marianne did some perfect time management and showed everyone how to climb the final route, finishing it in the very last seconds.
In the mens route Dennis almost made it to a top, having clipped the last quickdraw but missed the last tophold with two iceaxes. Good enough for him to take the first place!

The first National champions iceclimbing are Marianne van der Steen and Dennis van Hoek, Ferdinand Schulte and me are very happy runners up.

Dutch Drytool event 2015

Some time ago, in december 2015 was the Dutch Drytoolevent at Monte Cervino.
This event is a great opportunity for both beginners and experts to try and climb many drytooling routes, from very easy to quite hard.
Because it was almost Christmas, Noel and me putted a reindeer and a X-mas had on our helmet.

It was windy and cloudy, but at least it was dry. The qualifies were fun, just climbing many routes and getting used to dry tooling again. After flashing the 2nd hardest route I was trying and thought that I'l have enough points for reaching the finals. This turned out to be true and one hour later I was waiting in the isolation.
It started raining and I hoped that the final route wouldn't get soaked. Fortunately the wall was overhanging enough so only the very end of the route became wet. I had to climb as last and really enjoyed the route. Climbing slowly I reached the top in the very last second of the 6 minutes we had. Yeah!

After the prize ceremony Marianne came on the podium with a very special prize: a high heel putted on a purple colored crampon. This was the style price. Nice moves but nice outfits as well were looked at and because of the nice hats of Noel and me, we won the style price! Awesome!

It was a great day and I feel sorry for not competing this year in the world cup season because of being in Nepal (not bad, too :)). But I am looking forward to the Dutch ice climbing championships in March!

Stamina Monte Cervino Challenge

In een team 4478 meter klimmen binnen 10 uur en daarmee geld ophalen voor aapjes en regenwoud. Een super leuke actie, bedacht en georganiseerd door Stamina. Meteen toen ik van deze actie hoorde leek het mij het mooiste als het zou lukken om dit te realiseren in een team van slechts 2 personen, en wie is er nou een betere teammate hiervoor dan Vincent van den Berg?

Wij worden beiden gesponsord door Stamina en hiernaast trainen we regelmatig samen. Bij deze trainingen zit de sfeer er altijd goed in en lukt het goed om de uitdaging erin te houden en ook elkaar uit te dagen. Deze challenge leek ons een mooie uitdaging om voor te trainen en uiteraard zoveel mogelijk geld op te halen voor onze medeklimmers (de aapjes).

Bij het trainen kwamen we erachter dat waarschijnlijk niet de afstand of de tijd het grootste probleem zou worden, maar onze huid. Gelukkig boden handschoentjes een goede oplossing. Het klimt misschien wat minder fijn, maar het is nog altijd beter dan enorme flappers.



We begonnen om half 8 met klimmen. Door de mist heen hoorde je het apengekrijs al van ver en als je dichterbij kwam zag je de aapjes in actie. Vincent en ik klommen omstebeurt 5 routes, zonder pauzes. Het klimmen ging lekker en het tempo zat er goed in. Na 2 uur klimmen was het team van Mountain Network Heereveen zo aardig om wat zekerwerk over te nemen, waardoor Vincent en ik telkens wat tijd hadden om uit te rusten en wat bananen naar binnen te werken. Op deze manier klommen we route na route, de tijd vloog voorbij en voordat we het wisten hadden we 136 touwlengtes geklommen; na 7 uur doorbeulen was de top van de Monte Cervino bereikt!


Links een foto na het behalen van de challenge, rechts nog fris en fruitig vlak voor de challenge ;-)

Bergsportawards

Cool! Ik ben genomineerd voor de bergsportawards in de categorie: beste jeugdklimmer!
De bergsportawards zijn in 2011 in het leven geroepen om de mooie ontwikkelingen en prestaties binnen de bergsport te promoten en belonen. In vier jaar zijn de awards uitgegroeid tot een eervolle titel. En die zou ik graag willen winnen ;-)

Het is een publiekprijs; degenen met de meeste stemmen wint.
Stem dus allemaal op mij via www.bergsportawards.nl :D

Update

De vakantie is alweer voorbij, en met het begin van school komen ook de eerste trainingen en wedstrijden weer in zicht.

Te beginnen met de trainingen.
Afgelopen half jaar trainde ik mee met de Regionale Talenten Centra (RTC) Midden. Dit hield in dat ik elke vrijdag in Bussum, Utrecht of Nieuwegein was. De trainingen met van de RTC bevielen erg goed en ik ben dan ook erg blij dat ik hiervoor gevraagd was.
Ook komend half jaar mag ik weer meetrainen met deze erg gezellige en gemotiveerde groep.
Op de foto missen Phaedra, Brittany en ik.

Bij de laatste training van de RTC werd ik ook gevraagd voor een proefperiode bij Jong Oranje. Die is elke dinsdag om half 4 in Eindhoven, en gelukkig lukte het om van school elke dinsdag middag vrij te krijgen om op tijd daar te kunnen zijn.
Ik ben erg benieuwd hoe de NL-team trainingen zijn, en hoop natuurlijk dat ik erin mag blijven en mee mag gaan doen aan internationale wedstrijden.

Tot die tijd moet ik maar goed me best doen op de nationale wedstrijden. Zondag 9 september is de 4e Jeugd Lead in Tilburg. Een goed meetpunt om te kijken hoe het er met mijn vorm na de vakantie voor staat. Verder is in september op de 23e een speedwedstrijd in Breda waar ik als het even kan graag aan mee wil doen. Ook het NK Boulder vind plaats in september, de 29e kan je de Nederlandse top in actie zien komen in Rotterdam, en de dag erna kan je de boulders zelf proberen bij I love problems. Bij het NKB doe ik in ieder geval mee als vrijwilliger, voor I love problems moet ik nog even kijken hoe het er met school voor staat...
Dit zijn de wedstrijden op de korte termijn.

GELUKKIG NIEUWJAAR

Een heel gelukkig nieuwjaar allemaal, dat er mooie avonturen beleeft mogen worden!!

Eindopdracht Open Studio Marjolein Droog

Een tijdje geleden werden Rosa en ik gevraagd om mee te helpen met een klimfilm voor de eindopdracht van Marjolein Droog. Het thema zou 'de wedstrijd' zijn, de spanning van zo'n wedstrijd het middelpunt. Natuurlijk hadden we ja gezegd en het was erg leuk mee geholpen te mogen hebben!
Het filmpje is net af en super leuk geworden! Nieuwsgierig? Hierbij het filmpje!

Eindopdracht Open Studio juli 2011 from Marjolein Droog on Vimeo.

©Marjolein Droog

WC Boulder 2011 Eindhoven

YESYESYES!!! Vrijdag en zaterdag was het zover: DE WORLDCUP BOULDER IN EINDHOVEN!!!

Samen met Ronja en nog wat andere meiden hadden we afgesproken om zaterdag bij de halve en hele finales te poetsen, en vooral om zo veel mogelijk handtekeningen van de beste klimmers van de wereld te verzamelen!
Met dit doel reden we zaterdag richting Eindhoven. Daar aangekomen was het poetsclubje al snel compleet en waren we ready voor de halve finales. Muziek aan, poetsborstels in de hand en gaan!
Het is fantastisch om zo dicht bij de klimmers te staan, ze aan te moedigen en al hun crazy moves van een meter afstand te bewonderen. Helaas zat het weer niet echt mee, door de regen moest de WC tijdelijk even onderbroken worden. Geen probleem: meteen zoveel mogelijk handtekeningen te pakken zien te krijgen! We hadden al snel beet; 'kijk! Daniel Woods!!! Woooow die gaan we vragen!'. Ik toverde de textiel stiften tevoorschijn en vroeg in m'n beste engels om een handtekening. Hij keek ons raar aan, lag vervolgens in een deuk en gaf toen zijn handtekening. Uiteraard mochten we ook met hem op de foto :D


Later bleek dat we de verkeerde voor ons neus hadden staan: Dustin Curtis, een hele coole Canadees (was 53e geworden) maar dus niet Daniel Woods XD
Maakt niet uit dan maar op zoek naar de 'echte' Daniel Woods! En voilà; gevonden!

Na een half uurtje pauze gingen de halve finales weer verder, met toppers als Dave Barrans


Akiyo Noguchi

Francois Kaiser


(links: Akiyo Nohuchi, rechts: Francois Kaiser)

Na de halve finales was er weer een pauze van 1 à 2 uur, die we nuttig besteed hebben door Anna Stöhr een handtekening op ons t-shirt te laten zetten en ook met haar op de foto te gaan.

Ze is echt zooo awesome!!! :D
Verder hebben we in die tijd de handtekeningen van Akiyo Noguchi, Kilian Fischuber, Alex Johnson, Vera Zijlstra (uiteraard!), Natalija Gros, Monica Retschy, Dmitry Sharafutdinov, Thomas Caleyron ('Tito'), Francois Kaiser en nog een aantal anderen. Toen we vonden dat we voor nu wel even genoeg mensen hadden lastiggevallen met handtekeningen vragen, gingen we bij de MacDonald nog wat eten. Daar nog een leuk gesprek gehad met Dustin Curtis, die het verhaal (dat we 'm verwarden met Daniel Woods) helemaal leuk vond, en toen maar zelf even gaan boulderen op het boulderwandje naast de wedstrijdwand stond.
Toen het begon te regenen naar de tusseniso voor de wedstrijdklimmers gerend; daar was het droog. Op het boulderwandje daar nog lekker vaag met Ronja geklommen.
Daarna gekeken naar de finales.
Daniel Woods

Anna Stöhr

Akiyo Noguchi


Francois Kaiser

Thomas Caleyron

Dmitry Sharafutdinov

Helaas was ik geen poetser meer maar dat mocht de pret niet drukken! Het was supergaaf om dat allemaal zo eersterangs te mogen bekijken! Na de finale was er natuurlijk nog de prijsuitreiking:
podium heren:
1:Kilian Fischhuber 2:Daniel Woods 3:Francois Kaiser 4:Dmitry Sharafurdinov 5:Thomas Caleyron ('Tito') 6:Dave Barrans

Podium dames:
1:Akiyo Noguchi 2:Anna Stör 3:Melissa le Neve 4:Juliane Wurm 5:Anne-Laure Chevrier 6:Petra Klingler

Voor de volledige uitslagenlijst kijk hier

Na de prijsuitreiking natuurlijk meteen door naar de afterparty, waarheen we als eerst de weg niet wisten, maar toch nog als een van de eersten aankwamen. Op de afterparty lekker gekletst alleen helaas moesten we om 10 uur al weer terug naar huis. Geloof het of niet; om 12 uur s'nachts stond er nog een leuke file op de weg waardoor we toch pas om 02.00 midden in de nacht thuis aankwamen...
Al met al was het een FREAKING AWESOME DAY geweest en ik kan niet wachten op de volgende keer!

update

Even een korte update.
Ik mag al een tijdje op proef mee trainen met TopClimbingHolland, een ding waar ik super blij mee ben, aangezien Arlo een Top-trainer is, en het team ook een Top-team is, waar ik dan nu nog een beetje als groentje tussen loop... ;-)

Ik ben dan dus ook fanatieker gaan trainen; zo'n 3x in de week, samen met Rosa. Zo waren we afgelopen dinsdag naar Spaarnwoude gegaan, waar we heerlijk geklommen hebben in het lekkere middagzonnetje. Toen het donker begon te worden had Ben (de vader van Rosa) al een heerlijke couscous klaarstaan, die ook met smaak naar binnen ging. Om zo'n 9 uur gingen we weer terug

schaatsen en Jeugd boulder 2

Zaterdag, 5.45, Voorschoten, opstaan, omkleden, snel wat ontbijten, de auto in en snel naar de IJshal Leiden. Even kort warmlopen om vervolgens meteen in te gaan rijden want in rit 6 was ik al aan de beurt.
De laatste serie van de clubkampioenschappen van dit jaar waren net bezig. We mochten drie keer rijden; 2 rondjes, 4 rondjes en de marathon (25 rondjes). Bij de 2 en de 4 rondjes een lekker pr, en goed genoeg gereden om de 2e plaats te grijpen :). De marathon was extra, gewoon rustig in een lekker tempo gereden, en toch 3e (jongens en meisjes).
Hierop volgend was het clubontbijt, ter afsluiting van het seizoen. Dit ging uiteraard gepaard met het gooien van veel propjes (jongens vs meisjes), en was weer eens supergezellig!

vlnr: ik(2e)-Lotte(1e)-Joyce(3e)-Frederique(4e)

Na het clubontbijt samen met Rosa meteen door naar de boulderwedstrijd in Haarlem, die inmiddels al begonnen was. Daar lekker geboulderd, Eva deed helaas niet mee, maar daardoor kreeg ik wel de kans om 3e te worden, en die kans greep ik dan ook! Liza werd 1e, Enya 2e en Rosa werd knap 6e.
Daarna nog even lekker geklommen met Rosa, en om half 7 was ik weer thuis...

Einde 2010

Sinterklaas is alweer het land uit, de kerstman is al onderweg en het einde van 2010 dus in zicht. Morgen naar Frankrijk om lekker te skiën, en daarna mogen de vuurpijlen al de lucht in. Een terugblik op het jaar 2010.


Bij de RegioJeugdKampioenschappen was mijn doel om in ieder geval op het podium te komen. Ik zat een catagorie hoger, en dat betekende Marjolein als sterke tegenstander. Helaas bleek zei de enige te zijn die zo ongeveer hetzelfde niveau had als ik.
In het begin dacht ik goede concurrentie te hebben aan Marjolein, en dat was ook wel zo. Later klom ik haar steeds verder voorbij. De finale won ik met een aardig forse voorsprong. Hopelijk is er volgend jaar meer concurrentie!

Ayers Rock, kwal. route 5

Mijn doelstelling dit jaar bij de NJK's was om in ieder geval bij één wedstrijd in de finale te komen. Die doelstelling bleef ik behouden, om de wedstrijden zo realaxed mogelijk te kunnen klimmen. Dit is goed gelukt. Zo goed zelfs dat ik niet alleen in de halve finale was gekomen, maar het ook nog tot de hele finale had geschopt, om het helemaal crazy te maken: een 3e plek! En dan te bedenken dat ik vorig jaar blij was dat ik niet laatste, maar een-na-laatste was geworden!

uitslag jeugd lead kwal.1

Met school gaat het ook goed. Het gymnasium werd toch iets te zwaar, en vwo is ook netjes, dus toen maar overgestapt naar vwo. Dat bevalt goed. Ik heb nu zo'n 4 uur meer vrije tijd in de week. Daaraan gaan er zo'n 3 op aan huiswerk maken, en in het overige uur schaats ik.
Mijn cijfers gaan dan ook zienderogen vooruit. Ik wil niet opscheppen, maar een 9 voor wiskunde is toch wel iets om trots op te zijn. Ook met de talen gaat het wat beter: voor Duits een 8, Engels, Frans en Nederlands een 6. Ben ik superblij mee; talen zijn niet mijn beste kant.


Schaatsen doe ik nu zo'n 2 à 3 keer in de week, met de wedstrijdgroep. 2x training, en soms in het weekend nog een wedstrijd. Ook dit gaat goed, en ook hierbij zie ik (aardig snelle) vooruitgang. Ondanks dat ik schaatsen een hele leuke 2e sport vind, gaat klimmen toch echt voor.


Tot slot nog even het rotsklimmen en de vakanties.
Canada was natuurlijk supervet. Ik kan makkelijk zonder liegen zeggen dat het de leukste vakantie ever was. Zeker een aanrader!
Ik had begin dit jaar gezegd dat ik meer buiten wou klimmen. Dit is gelukt, maar niet zoals gewild. Een paar weekendjes naar België, 2x naar Bleau en dat was het ook wel. Ik neem me voor komend jaar weer voor om deze keer écht veel in het buitenland te gaan klimmen, en een beter gevoel in de rots te krijgen.







Hopelijk wordt komend jaar weer zo'n mooi jaar,

Vrolijke kerstdagen gewenst, een nieuw jaar zonder blessures, ziektes of andere vervelende dingen, maar met veel gezondheid, prettige jaarwisseling,


Aniek.